ز یزدان وز لشکرم نیست شرم

تو را چنگ دادن به پرخاش من

نخواهم زمان از تو پایم ببند

بدارد مرا بند او سودمند

که من چند پالوده ام خون گرم

بدانگه کجا شاه در بند بود

به یزدان مرا سخت سوگند بود