ز دل پاک بردارم آزار تو

پرآشوب کرد اختر و ماه من

گر ای دون که یابم رهایی ز بند

تو را باشد از هر بدی سودمند

کنم چشم روشن بدیدار تو

بدو گفت زر مهر کای شهریار

زبان را بدین باز رنجه مدار