پس آنگه ده ز عشق خود ببادم

تو استادی و ما هستیم مزدور

یقین نزدیک نی از صحبت دور

تو استادی و تلقین ده بیادم

تو استادی کنونم نکته گوی

که سرگردانم ای استاد چون گوی

تو استادی و ما را رهنمونی