مرا انعام جانان بس بود یار

بخواهد سوخت چون بدرید پرده

دریده پرده مادر بر عام

که یابد همچو مادر عشق اتمام

که با ما عشق بازد بر سردار

مرا بردار کرد و جان جانم

به هر لحظه کند خود را عیانم