دویدند هرکس که بد گرسنه

که جایی که گندم بود در نهفت

دهدی آن بتاراج در کوی و شهر

بدان تا یکایک بیابید بهر

به تاراج گندم شدند از بنه

چه انبار شهری چه آن قباد

ز یک دانه گندم نبودند شاد