ازو آواز میآید که هاتف

ز اسرارش منور جان عاشق

که انور گشته زآن ایمان عاشق

ز اسرار تو مظهر گشته عارف

تو هاتف را ندانی کو بغیب است

سر خود در گریبان کش که جیب است

ز جیب او همه اسرار دیدم