وجود من پر از نور ولی جو

وجودش پاک و صافی چون ورق شد

از آن می هر که خورد او بی هوس شد

فغان و ناله او چون جرس شد

همی خواهم که گویم با تو نیکو

ولی ازدست این مشتی منافق

نمی گویم من این اسرار لایق