تهیدست با او برابر بود

برو انجمن شد فروان سپاه

بسی کس به آبی راهی آمد ز راه

همی گفت هر کو توانگر بود

نباید که باشد کسی برفزود

توانگر بود تار و درویش پود

جهان راست باید که باشد به چیز