توسر خویش را از برندانی

چو انسان نیستی علمت نباشد

میان مردمان حلمت نباشد

چو آن سان نیستی تو سر ندانی

هر آنکس را که دنیا خویش باشد

ورا زقوم دوزخ پیش باشد

هر آنکس را که دنیا همنشین است