برو تو حب دنیا را چو مردان

سیه رو گشت و حال او چو مو شد

هر آنکس را که دنیا شد زبون شد

چو عیسی بر فلک بر گو که چون شد

برون کن از دل و خود را مرنجان

برو تو حب دنیا بی ثمر دان

تو اصل دانش و دین چون قمر دان