برو با یار گو اسرار رازم

برون کن از دل و خود را مرنجان

برو تو حب دنیا بی ثمر دان

تو اصل دانش و دین چون قمر دان

برویش باب معنی کن تو بازم

هر آنکو دین ندارد مرد ما نیست

میان عاشقان و با صفا نیست