ز میدان سخن کو مرد تجرید

من از باب نبی دربان شدستم

ولی آن در بروی غیر بستم

بعیاری ربودم گوی توحید

مکن از پیر عیارت فراموش

که او بد در جهان خود دیگ پر جوش

بسی فتنه ازودر دین بزائید