چو من درملک عالم نیست عیار

همی گفتند بس ازدور آدم

بگفت آن پیر با ایشان که یاران

بعیاری سبق بردم ز شیطان

همه شاهان مرا باشد خریدار

چو عجب و نخوت آمد در دماغش

یکی روغن بریزد درچراغش