بسوی ملک بغداد او روان شد

ز دست ما چه آید جز ثنائی

روان شد شیخشان با یک مریدی

ز من بشنو که در معنی رسیدی

بزیر میغ عیاری نهان شد

در آن ره کس ندید او را که چون رفت

که تا در ملک بغداد او درون رفت