گوا کرد زرمهر و خرداد را

ره پاک یزدان نجوید همی

بمن ده ورا و آنک در دین اوست

مبادا یکی را به تن مغز و پوست

فرایین و بندوی و بهزاد را

وزان جایگه شد بایوان خویش

نگه داشت آن راست پیمان خویش