ز احوال بروجت خود خبر نیست

وجودت را به آب روح شویم

هر آن چیزی که در آفاق باشد

به انفس همنشین با طاق باشد

ز اشجار وجودت خود ثمر نیست

بگویم شمه از برج افلاک

که با تو همرهندی خود باین خاک