نهادی تو مراو را چار بنیاد

مرا نام احد بس دل پسند است

که ایمانم بسی شیرین چو قنداست

مرا احمد بشرعش ره یکی داد

خدا و مصطفی را دور کردی

بهر دو کون خود را کور کردی

امیرمومنان را دین چو تو نیست