چرا غافل شدی از حال ایشان

که تا خورشید از کوهت برآبد

ترا ایمان بایشان هست محکم

که ایشانند نورذات آدم

مگر رفته است از ذات تو ایمان

مرا ایمان علی مرتضایست

که او در دین احمد مقتدایست