مرا از لطف خود مگذار محروم

باو ختمست ایمان و توکل

تو بر غیرش مکن چنگ توسل

که دارد چون تو شاهی پاک و معصوم؟

تو بحر حلم و کان جود و علمی

تو مست باده صافی و سلمی

ترا باده ز دست باب دادند