بر آن خط شایسته خود بد دبیر

ز شاهیش چون سال شد بر چهل

غم روز مرگ اندر آمد به دل

یکی نامه بنوشت پس بر حریر

نخست آفرین کرد بر دادگر

که دارد ازو دین و هم زو هنر

بباشد همه بی گمان هرچ گفت