که نامم محو ماند در زمانه

وگر کرسی است کرسی رفته از پای

شده گردون او از جای بر جای

ز شوقش میزند آتش زبانه

ز عزمش باد بی پا و سر آمد

ندید اسرار حیران بر درآمد

ز ذوقش آب هر جائی روانست