چه گویم جمله حیرانند و افگار

ز عجزش کوه گشته پاره پاره

به هرجائی شده بهر نظاره

ندیده سر و بوده زار و غمخوار

اگر بحر است دائم در خروشست

ز شوق دوست چون دیگی بجوشست

همو دارد یقین اندر وصالش