کنون حیران خود ماندست عطار

چو ما گوئیم نطقش گنگ و لالست

چو ماگفتیم هم ما بازگوئیم

نمود راز ما ز آغاز گوئیم

منم گوینده این سر و گفتار

به عون خود ورا دادم وصالش

برون آوردم از رنج و وبالش