نماندی هیچ در دنیا فلاهیچ

از آن دم میزنی از صبغهالله

نداری هیچ بر جان جای داری

ترا شاید که او را پای داری

رهاکن این طلسم پیچ بر پیچ

چو دیدی گنج ذاتت در یکی حق

ز حق گوی و هم از حق جوی مطلق