دو گیسویش برنگ مشک اذفر

رسول سرور و صاحب قبولست

هنز آدم میان آب و گل بود

که او شاه جهان و جان ودل بود

دو چشم نرگسینش زهره پیکر

لب و دندان او گوهر فشانست

میان جمله او سر عیانست