چو دارد چون تو شاهی چون نگردد

فلک اینجایگه گم کرده تو

فلک شد خرقه پوش خانقاهت

سرگردانست اندر عین راهت

که بر یاد تو بر گردون بگردد

مه از شوق رخت هر ماه بگداخت

سپر از خجلت رویت بینداخت