که داند که فردا چه گردد زمان

اگر پادشا را بود پیشه داد

بود بی گمان هر کس از داد شاد

از امروز کاری به فردا ممان

گلستان که امروز باشد به بار

تو فردا چنی گل نیاید به کار

بدانگه که یابی تن زورمند