دگر ره گرم رو در قربت شاه

سجودی کرد در خور شاه هشیار

ز عین لامکان چون باز گردید

از آنجا صاحب اعزاز گردید

همی آید ز سر جمله آگاه

ز قربت همچنان با خود نه بی خود

بچشم پاک او نیکی شده بد