که بودش گرم بیشک جامه خواب

همه یکسان او عین بشر بود

حقیقت رهنمای خیر و شر بود

درآمد آنچنان بر جای اشتاب

بداند پاک دین کین سر درستست

کسی راکاندر آن شکست مست است

ز حالت هر دمی بودی وصالش