بمسجد رفت پیش جمع یاران

نگه میداشت با خود راز در دید

که جز دیدش در آن محرم نمیدید

چو روز دیگر آن سلطان دوجان

وصال یار دیده او بغایت

ز حق دریافته عین هدایت

نماز صبح کرده از یقین را