بدو مال ازان پس یکی پر من

بکوب و بکن هر سه در سایه خشک

بساو و برآلای بر خستگیش

ببینی همان روز پیوستگیش

خجسته بود سایه فر من

ترا زین سخن شاد باید بدن

به پیش جهاندار باید شدن