زبان درفشان ازدوست دیدی

عجایب اینهمه تقریرها راند

زبان در فشان پرراز داری

که هر ساعت از او دری بیاری

که گوهرپاش در گفت و شنیدی

جواهر ذات داری در نهان تو

از آن جوهر شدی اینجا عیان تو