ندانی کاین زمان اندر کجائی

تنت عریان ودل بی رختت آمد

نمیدانی که در اول چه بودی

که این لحظه تو در گفت و شنودی

فتاده در دهان اژدهائی

در این چاه بلا ماندی چون بیژن

نهادی بر دلت بار زر و زن