مصرع دوم · شماره 44ولی اسرار آن با دوست میداشتشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.41سیاهی بود روشن دل چو خورشید#42حقیقت داشت او اسرار جاوید#43قضا را صورت خوش دوست میداشت#44ولی اسرار آن با دوست میداشتانتخابشده45خلایق هر که بودی صورتی خوش#46جمال حسن او بودیش دلکش#47بر او آمدندی بهر دیدار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 44 از «حکایت» است.سطر پیشینقضا را صورت خوش دوست میداشت→سطر بعدیخلایق هر که بودی صورتی خوش←