سیاهی کی بیابد وصل شاهی

که درچشم از سگی گم مینماید

سیاهی را کجا بس باشد ای جان

که میبیند جمال یار اعیان

غباری کی بیابد اصل ماهی

مرا بی روی تو جان بر لب آمد

ز عشق و شب و روزم تب آمد