کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 165

ز عجز خویش دایم ربنا گوی

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 162

    که تاعذرت پذیرد روی دلدار

    #
  2. 163

    ز عجز خویش دایم باش مسکین

    #
  3. 164

    که تا چون گل شوی خوشبوی و مشگین

    #
  4. 165

    ز عجز خویش دایم ربنا گوی

    انتخاب‌شده
  5. 166

    بروز و شب یقین فاغفرلنا گوی

    #
  6. 167

    زعجز خویش خود گم نه بهرحال

    #
  7. 168

    که تا رسته شوی از قیل وزقال

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 165 از «در تفسیر ولقدکرمنا بنی آدم وحملنا هم فی البر والبحر فرماید» است.