که در عین عیان نی بس بد و بیش

ز حیرت در فنا دیدار میدید

عیان خویشتن در یار میدید

چنان بد بازگشت پیر در خویش

جهت رفته طبائع گمشده باز

صفاتش دیده در انجام وآغاز

ز بی عقلی عیان عشق بنمود