که تا زان سر تو باشی نیز سردار

حقیقت چیست محو جاودانی

که گردی از نمود خویش فانی

سر خود دور نه اندر سردار

سر خود دور نه جان را برافشان

غبار هستی ازدامن بیفشان

سر خود دور نه مانند عطار