به گنج و به لشکر توانگر بدند

که جاوید هر کس کنند آفرین

بران شاه کباد دارد زمین

ز شاهان که با تخت و افسر بدند

نبد دادگرتر ز نوشین روان

که بادا همیشه روانش جوان

نه زو پرهنرتر به فرزانگی