به داور همه درد بسپوختند

شگفت اندرو مانده بد مرد و زن

که نشنید کس بچه پیل تن

همان دردگاهش فرو دوختند

شبانروز مادر ز می خفته بود

ز می خفته و هش ازو رفته بود

چو از خواب بیدار شد سرو بن