همی گفتند و میشد کشتی از جا

شویم ما فارغ اندر جای و ماوایی

که الهامی مرا آمد در این دم

که بی سری نباشد کار عالم

درون بحر پر از شور و غوغا

پدر گفت ای پسر طفلی مکن تو

بگو تا چند گوئی این سخن تو