میان شور و غوغا آمدستم

بگو تا چند گوبی اندر این درد

که هم طاقت نیارد نیز هم مرد

من از بهر تماشا آمدستم

پسر گفت ای پدر چون مال داری

چرا عمرت بضایع میگذاری

که این قومند مانند تو غافل