کنون دارم ترا از هر دو عالم

که چون ایشان نمایم پایمالی

ز بهر دیدن تو پایمالم

چو توهستی نخواهم هیچ مالم

بتو شادانم اینجاگاه و خرم

همه بر مال و سیم و زر چنین زار

شده غرقه فتاده اندر این بار