سفر کن با پدر چندی دگر تو

نظر میدار ایام جوانی

سفر کن جان بابا سوی دریا

ولی اینجای باش از عشق شیدا

که همچون من شوی جان پدر تو

که جوهر اندر این دریاست بی مر

بدست افتد بسی اندر سفر در