وز آنجا گاه خود واصل بکرده

همی در عین اعیان بود با یار

که کرده بد سفرها نیز بسیار

علوم علم جان حاصل بکرده

ره جانان سپرده بود آن پیر

در آن شرح پسر میکرد تاخیر

زمانی صبر کرد و گشت خاموش