چرا با ما دمی در دم نیاری

توئی کرسی و دائم در خروجی

که در عین همه ذات البروجی

توئی عین بهشت و عین ناری

توئی آتش توئی در جملگی باد

که از تو شد جهان عشق آباد

توئی آب و توئی دیدار در خاک