بسی سالست از دوران افلاک

که خورشید اندرو چون روزنی است

مرا گوئی فلک سرگشته باشد

که در کویم حقیقت گشته باشد

که گردانست بر ما دور و یا خاک

بسی سالست تا بسیار گشتست

که مردم زادگان بسیار کشتست