که اندر جمله کون و مکانم

که تا باشی زیاد من تو دلشاد

بجز من هیچ شاهی را مبین تو

بجز من هیچ راهی را مبین تو

نمود راز هر کس من بدانم

منم دانا در اسرار هر کس

بگاهی گر بود صبح تنفس