گذر کن زین سرای پر ز ماتم

ره جانان وبال اندر وبال است

همه دنیا خرابی در خرابی است

شده پیری نه هنگام شبابی است

که هر دم رنج بینی زو دمادم

وصالی بی فراقی قسم کس نیست

که گل بی خار و شکر بی مگس نیست