چو با خود آمد آنگه باب منصور

بمانده بیخبر چون در صدف در

همه حیران در آن اسرار مانده

مثال نقطه در پرگار مانده

ز جان افتاده بود و از جهان دور

بر آوردش دم و یک نعره دربست

نمود خویشتن در ذات او بست